Tootje Boutkan

Ik ben 53 jaar, leef sinds 2007 met uitgezaaide borstkanker in lever en later in ribben. Ik woon samen met mijn man in de kop van Noord-Holland en heb 2 studerende kinderen.

Voordat ik ziek werd werkte ik als Obstetrie verpleegkundige in het ziekenhuis. Werk was altijd een deel van mijn leven en heb ik geprobeerd zo lang mogelijk, op wat voor manier dan ook vol te houden. Ik maak in de jaren waarin ik leef met deze diagnose verschillende fases mee. Soms is er een stabiele periode, dan weer een periode van intensiever therapie, onzekerheden en spanning. Ik kan zeggen dat ik nog steeds een redelijk kwalitatief bestaan heb maar dat de ziekte grote impact op het leven van mij en mijn gezin heeft. Ik haal kracht uit mijn omgeving, lieve mensen om me heen, sociale activiteiten, collega’s en vrienden. De ziekte is er echter altijd… Bij elke keuze, planning, festiviteit of pandemie draag ik het met me mee. Hoeveel ik ook heb aan de steun van anderen, mijn machteloosheid, mijn verdriet, en de angst die ik heb moet ik toch zelf dragen.

Door mijn bijdrage aan dit symposium hoop ik mensen te kunnen inspireren met ervaringen die herkenbaar zijn en mogelijk ook enige hoop geven in een periode waarin je wat licht zoekt in de tunnel.